Teksty umieszczane na tym blogu, są mojego autorstwa. Kopiowanie i wykorzystywanie ich w innych miejscach, tylko za zgodą autorki
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą GADKI SZMATKI LITERATKI. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą GADKI SZMATKI LITERATKI. Pokaż wszystkie posty

środa, 12 czerwca 2013

25. Gadki Szmatki Literatki


Gadki Szmatki Literatki mają swoją specyfikę, mianowicie, nigdy nie wiesz kto wystąpi, mimo że redakcja w informacji prasowej zawsze podaje kilku gadkowiczów. Ale to jest cały urok tej imprezy, bo zawsze może przyjść ktoś ciekawy z ulicy, stanąć na scenie, by przez pięć minut zabawiać publiczność.

O nieobecnych nie powinno się mówić, więc zajmijmy się tymi, którzy przyjęli zaproszenie Pana Janusza Domina (szef Literatki).

Tradycyjnie pierwszym gadającym był prof. Bogusław Bednarek. Uraczył on zebranych gości wykładem na temat otworu w głowie stanowiącego miejsce mediacji między tym co zewnętrzne, a tym co wewnętrzne. Co więcej, ów otwór stanowi pas transmisyjny, który importuje żywność, eksportuje natomiast ślinę. No niech ktoś zgadnie, o czym mowa!

Kolejny mówca- Maciej Czujko-jest dziennikarzem ekonomicznym, ale opowiedział historię bohatera swego reportażu, Tanzańczyka, który przyjechał do Polski i mu się nie poszczęściło. Wylądował w przytułku dla bezdomnych, żył przez kilka lat w biedzie, był podobno niesamowitym gawędziarzem, ale zapił się na śmierć.

A jeśli chodzi o alkohol, to Jerzy Mularczyk-wrocławski aktor- wyrecytował przed zgromadzoną publiką wiersz pt. „Tradycja" o polskim „szerokim gardle" i sposobach picia przez różne osoby.

Było trochę muzyki. Aktorka Marta Zięba zaśpiewała dwie piosenki, w tym jedną w rytmie tanga, do którego został poproszony prof. Bednarek. Cóż to był za występ, ile pasji i erotyki! ;)
Zaśpiewał również dla nas Wojciech Popkiewicz, a o swej Podróżującej galerii „Więcej światła" opowiedział fotograf Wacław Ropiecki.

Najbardziej podobał mi się jednak Jacek Telus ze swoją Walentynkową Bajką o Leszku Uśmieszku, który miał mały mieszek i poszedł do Jadzi, która miała meszek, a jak wiadomo, chłop jak może zdobyć meszek, to ładuje w niego swój mieszek. Skutki tego mogą być tragiczne, bo w meszku może być gilotynka.

A na koniec morał z wiersza Jana Brzechwy  „Przyjście wiosny" umiejętnie sparafrazowanego przez Marcina Maciejewskiego tymczasem dobrobyt gość narodu, zanim dotarł umarł z głodu.
I to już jest koniec tego sezonu. Następne Gadki we wrześniu.

poniedziałek, 10 czerwca 2013

Ostatnie Gadki Szmatki Literatki w tym sezonie!

To już ostanie w tym sezonie Gadki Szmatki Literatki, więc warto zajrzeć jutro o 19-tej do wrocławskiej Literatki. Wśród zaproszonych gości są m.in. Bogusław Bednarek – pracownik Instytutu Filologii Polskiej Uniwersytetu Wrocławskiego; współtwórca programu telewizyjnego Labirynty kultury; Olga Chrebor - producent i koordynator festiwalu Kalejdoskop; prof. Rafał Eysymontt - Instytut Historii Sztuki Uniwersytetu Wrocławskiego; Konrad Góra – poeta, Dorota Kozak-Rybska – Centrum Informacji i Rozwoju Społecznego; Grażyna Pieczuro - dziennikarka i reżyserka Telewizji Polskiej we Wrocławiu; dr Przemysław Szczurek - adiunkt w Zakładzie Filologii Indyjskiej Uniwersytetu Wrocławskiego, autor książki Sati. Samopalenie wdów indyjskich w najdawniejszych relacjach Wschodu i Zachodu; Marta Zięba - aktorka Teatru Polskiego we Wrocławiu i inni. Się zaprasza!

niedziela, 5 maja 2013

Kolejne Gadki Szmatki Literatki


We wtorek 7 maja o godz. 19.00 bedą kolejne GADKI SZMATKI LITERATKI!
Wystąpią między innymi: prof. Bogusław Bednarek,
Grażyna Pieczuro (dziennikarka i reżyserka Telewizji Polskiej we Wrocławiu),
Julia Szychowiak (poetka),
Marta Zięba (aktorka, piosenkarka),
Tomasz Głowiński (prof. historii),
Mariusz Urbanek (pisarz, dziennikarz),
Krzysztof Kucharski (dziennikarz),
Anna Leśniewska (wydawnictwo Angel)
i Szymon Kurzeja (rysownik).

środa, 13 marca 2013

20.Gadki Szmatki Literatki



A wczoraj we wrocławskiej „Literatce" święto było niecodzienne. Otóż, już po raz dwudziesty miały miejsce Gadki Szmatki Literatki. Wprawdzie zacna to rocznica, ale szef kawiarni oraz jeden z głównych sprawców całego zamieszania-Pan Janusz Domin-uprzejmie poinformował, że nie mają w zwyczaju hucznie obchodzić żadnych jubileuszy, więc będzie tak jak zwykle, czyli ciekawie.

Na początek szybkie przypomnienie zasad. Każdy z zaproszonych gości ma pięć minut na zaprezentowanie się na scenie. To od niego zależy, co pokaże, a od publiczności, czy zostanie nagrodzony gromkimi brawami.

Maraton gadkowy tradycyjnie rozpoczął dr Bogusław Bednarek, który w dowcipny sposób przedstawił pokrótce symbolikę oka jako narządu mającego nie tak oczywiste możliwości. Roztoczył przed słuchaczami wizje i przesądy związane z narządem wzroku.

Po nim scenę zdominował Maciej Kaczmarski- założyciel Krajowego Rejestru Długów i Honorowy Konsul Republiki Słowackiej- opowiadał o swojej pracy w konsulacie, a później przedstawił slajdy zachęcające do poznawania Słowacji. Niestety, nienaruszalne zasady pięciominutowego wystąpienia brutalnie przerwały część slajdów i zaproponowano, by może zrobić z pokazu osobny występ na następnych Gadkach.

Po mężczyźnie czas na kobietę i to kobietę nietuzinkową-Olgę Mako (chyba nie przekręciłam nazwiska) grającą na bandurze. Nigdy wcześniej nie miałam okazji wysłuchania tak pięknego i poruszającego mini-koncertu. Pani Olga zaczarowała publiczność błądząc palcami po strunach tego ukraińskiego ludowego instrumentu.

Gości było jeszcze wielu, był Rafał Bryndal z tabletem, na którym odtworzył jeden ze swych satyrycznych wierszy, a występ uwieńczył garstką limeryków;  było też filmowo, a to za sprawą wrocławskiego reżysera-Krzysztofa Kulkowskiego, ale największy aplauz publiczności zyskali Grzegorz Rusek-chemik organiczny współpracujący z wydziałem kryminalnym oraz Julia Różewicz, tłumaczka czeskiej prozy i założycielka wrocławskiego wydawnictwa Afera.

Pan Grzegorz w krótkiej prezentacji omówił sposoby wykrywania fałszywych tekstów, pieniędzy, opowiadał o badaniu dokumentów, by na koniec uraczyć publiczność przepisem na tradycyjną maść do latania i konstatacją, że alkohol zdrowiu nie szkodzi, co wszyscy zgromadzeni przyjęli jednogłośnie z aprobatą.

Pani Julia natomiast przygotowała dla odważnych ochotników test- ja ci przeczytam zdanie po polsku, a ty z trzech możliwości wybierzesz poprawne tłumaczenie na język czeski. Trzech śmiałków się zgłosiło i trzech wygrało książki.

Ach, jeszcze bym zapomniała o występie „Macochy"- zawodowego tancerza baletowego- Dariusza Raczyckiego. Wspomnienia i anegdotki z życia baletmistrza co rusz wzbudzały salwy śmiechu.

Oj działo się działo, w ten jubileuszowy wieczór. Goście zacni i publiczność w komplecie, czyli, tak jak to Pan Janusz na początku powiedział-było jak zwykle.

piątek, 8 marca 2013

Jubileuszowe Gadki Szmatki Literatki

We wtorek dwudzieste jubileuszowe Gadki Szmatki Literatki. Nie ma co zwlekać i już należy zarezerwować sobie 12 marca na wieczór w Literatce. Wystąpią m.in.: Bogusław Bednarek, Rafał Bryndal, Maciej Kaczmarski – Konsul Honorowy Słowacji, Aleksander „Alek” Mrożek, - kompozytor, aranżer i instrumentalista, dr Grzegorz Rusek – chemik kryminalistyczny, Olga Marko – zagra na bandurze, Julia Różewicz – tłumaczka książki „Gówno się pali” i inni.
A przed Gadkami o godz. 17:00 będzie spotkanie z redaktorami "Chimery" Rafałem Bryndalem (redaktor naczelny), Andrzejem Sobolem, Juliuszem Donajskim oraz Agnieszką Wolny-Hamkało. 
Się zaprasza!

wtorek, 20 września 2011

Gadki Szmatki Literatki cz. IV


Nooo nareszcie! Pierwsza (a w sumie już czwarta) powakacyjna edycja Gadek Szmatek Literatek. O tym czym są Gadki Szmatki pisałam już TUTAJ. A dziś! Co za spotkanie, co za uczta, co za historie i osoby! Na pierwszy ogień poszli Panowie z Fundacji Wspierania Filozoficzno-Humanistycznych Działań Społecznych SOKRATES, która została ustanowiona, aby pielęgnować w społeczeństwie pierwiastek humanistyczny i odnajdywać obecność filozofii w wielu obszarach życia człowieka. Idąc za tym celem, podczas swego pięciominutowego wystąpienia, Panowie przedstawili definicję człowieka. I co się okazało? Ano, że człowiek to mieszanka wielu składników, które są do nabycia w Lidlu, a jego wartość rynkowa waha się w granicach 500 PLN. Ale człowiek to również, jak to Platon raczył zauważyć, stworzenie dwunożne, nieopierzone. Aby pomóc wyobraźni gadkowej publiczności, występujący pokazali w tym momencie kurczaka, nieopierzonego, dwunożnego w sam raz nadającego się już do poćwiartowania i ugotowania rosołku.

Kolejnym gościem był stały bywalec, jeden z moich ulubieńców- profesor Bogusław Bednarek, który swą opowieścią niejako uzupełnił definicję Sokratejczyków. Opowiedział historię, w której było trzech bohaterów: Starzec, Syn i Osioł. Najpierw Starzec jechał na ośle. Ludzie zaczęli zatem szemrać: „No jak to tak, on taki stary i na ośle jedzie, a biedny młodzian sobie podeszwy zdziera?”. Starzec zszedł więc z Osła i posadził na nim swojego Syna. I znowu zaczęły się poszeptywania: „ No jak temu młodemu nie wstyd? On sobie wygodnie jedzie, a Starzec obok w kurzu i pyle ponosi trudy podróży?!” W takim razie Syn zszedł z osła i oboje z Ojcem szli obok zwierzęcia. I tym razem ludzie zaczęli smędzić: „ Co za marnotrawstwo! Mają Osła, a oboje tego nie wykorzystują!”. I zgadnijcie co zrobili mężczyźni? Tak, tak wsiedli oboje na Osiołka. I wtedy się zaczęło znowu: „ Co za tyrani! Jak można tak obciążać zwierzę?!” Cóż więc innego pozostało? Jedynie wziąć Osiołka na barki ,ale i to się nie spodobało. Jaki z tego morał? Choćbyś na głowie stawał i tak wszystkim nie dogodzisz.

Wśród występujących była również Pani, której nazwiska, niestety, nie pamiętam, ale która skutecznie poruszyła moją przeponę i kiszki, które ze śmiechu dostały skrętu. A to na skutek zaprezentowanych limeryków. Nie wiem, czy wiecie czym się charakteryzuje typowy limeryk. Otóż jest to siedmiowersowy wiersz, który ma w sposób szczególny rozmieszczone rymy, a jego tematyka jest co najmniej frywolna. Dla przykładu, jeden z moich ulubionych limeryków autorstwa M. Słomczyńskiego (uwaga, proszę zabrać dzieci sprzed monitora, treść niecenzuralna):

Pewien zoolog z Jeny
Lubił pierdolić hieny
Lecz narzekał: „Psiamać!
Ach przestańcie się śmiać
Bo dostaję od tego migreny!”
Limeryki zaprezentowane na Gadkach były dużo bardziej hmmm...limerykowate...

Po porcji poezji nadszedł czas na anegdotek kilka z życia polityka, więc na scenie pojawił się Władysław Frasyniuk, który opowiedział o tym dlaczego w polityce nie ma kobiet. Ano dlatego, że w polityce kobiety już były. Ano dlatego, że  kobiety w polityce zawsze pojawiają się wtedy, gdy jest  pod górkę ( no tak, facet coś schrzani, to baba musi potem po nim sprzątać). A ponieważ teraz jest jak jest w tej naszej Polszy, więc szanse na ponowne pojawienie się kobiet w polityce są dość duże.

Na Gadkach nie było tym razem muzyki, ale za to trochę sztuki innej, nie mniej ciekawej się pojawiło. Magdalena Wosik, ilustratorka, graficzka, autorka rysunków m. in. do „Misia”, „Świerszczyka” przedstawiła na slajdach swoje plakaty, których tematem byli mężczyźni. Zachęcam do zajrzenia na stronę artystki, gdzie będziecie mieli okazje popatrzeć sobie na jej oryginalne prace.

Pointa, jak to bywa, powinna być wyrazista, więc Gadki Szmatki zakończył występ Marcina Boronowskiego- Naczelnego Antyfaceta RP. Wykładowca języka angielskiego na Uniwersytecie Wrocławskim. Facet, który walczy z męską dyskryminacją. Nosi brodę i szpilki, zakłada kiecki, bo jak twierdzi „spodniole” są niewygodne. Od 2002 roku jako Antyfacet zajmuje się krytyką i podważaniem Stereotypu Męskiej Roli Płciowej, o czym obszernie pisze na swojej stronie internetowej. Dzisiejszego wieczoru Pan Marcin analizował dość poważny i nietypowy problem językowy. Otóż, zaczęło się od tego, że gdy  nasz bohater idzie ulicą, to zazwyczaj słyszy, jak banda mężczyzn na jego widok wykrzykuje: „japierdole!”. Czymże zatem jest z punktu widzenia języka owo” japierdole!”- rzeczownik to, czy może czasownik? A w jakiej liczbie? A w jakim przypadku? A jaki to rodzaj? A co oznacza, jeżeli jest rzeczownikiem, a co jeżeli to czasownik? W jakich połączeniach wyrazowych występuje? Mini-wykład wzbudził ogólną wesołość i chyba zdobył najgłośniejszą burzę oklasków. I tym oto akcentem Pan Janusz Domin – dyrektor Literatki pożegnał publiczność. A następne Gadki już za miesiąc. :)

środa, 25 maja 2011

Gadki-szmatki

Ach, co to był za wieczór! Wczoraj w „Literatce” odbyła się druga edycja „Gadek –szmatek”. Szef „Literatki” – Janusz Domin- przeszczepił tradycję „szmatkowego gadana” z krakowskiej knajpy „Piękny Pies”, gdzie od pół roku odbywają się gadane spotkania. Idea jest prosta – na scenę zaprasza się gości, którzy mają w światłach reflektorów swoje pięć minut. Czasu przekroczyć nie wolno chyba że publiczność łaskawie zgodzi się by przedłużono występ. W ciągu tych pięciu minut zaproszona osoba ma za zadanie przyciągnąć uwagę publiczności, przy czym wszelkie środki są tu dozwolone. We wczorajszych „Gadkach-szmatkach” wzięło udział 20 osób. Był wśród nich m.in. kubański artysta Jose Torres, mistrzyni karate Agnieszka Sypień, medyk sądowy Jerzy Kawecki, wrocławski artysta Andrzej Jarodzki. Mnie zupełnie wbiło w schody (z powodu braku miejsc i tłumów, przykucnęłam sobie na schodkach) zespół, grający hiszpańską muzykę. Sposób wykonania przez nich tradycyjnego fado poruszył chyba każdą strunę mej wrażliwej duszy. Swym niezwykłym poczuciem humoru zjednał mnie Stanisław Szel opowiadający o alkoholowych przypadłościach. Był również gość z Krakowa-Wojciech Bonowicz, poeta, który przeczytał kilka krótkich bajek. Zamiast Rafała Bryndala wystąpiła Agnieszka Wolny - Hamkało, wrocławska poetka. Przeczytała swoje wiersze i odprowadzona tęsknym wzrokiem konferansjera zeszła ze sceny. Łezka w oku się mi zakręciła, gdy na scenę wszedł profesor Bogusław Bednarek. Ech, pamiętam go ze studiów-wszyscy studenci pchali się do niego na zajęcia. Profesor nie zawiódł i tym razem, swym kwiecistym i barokowym stylem przedstawił trzy problemy, które niegdyś były bardzo istotne. Jednym z nich była kwestia akademicka. Student miał psa, którego nazwał Róża i kazał mu iść przed sobą. Drugi student ukradł mu tego psa, nazwał go Fiołkiem i kazał mu iść za sobą. Powstaje teraz pytanie: czy pies zwany Różą jest tym samym psem zwanym Fiołkiem?
Na scenie pojawił się jeszcze zespół „Projekt Wołodia” (raczej dwie piąte zespołu), który wykonuje piosenki Wysockiego i debiutująca młoda prozaiczka Sara Antczak, która przeczytała fragment swojej pierwszej powieści „Wolny i de Klesz”. A na koniec na scenie swoje pięć minut miała dyrektorka domu Seniora. Opowiedziała o 77-letniej dj-ce, która miksuje u nich w domu seniora na prywatkach.  Podała również przepis na napój, który jest u nich w kawiarence rozpijany:
1,5 l wody mineralnej, do niej wrzucamy 12 listków mięty, kilka plastrów zielonego ogórasa, sok z jednej cytryny i trochę startego imbiru.  Mi aż ślinka poleciała, na lato w sam raz.
To były trzy godziny wrażeń muzyczno-oratorskich. Za miesiąc kolejne Gadki – szmatki, na które na pewno zajdę. A u Was też są jakieś podobne ciekawe imprezy, spotkania?